Gün Işığı Bölüm - 3

Kalbimin mutluluğunu anlatmaya dilimin gücü yeter mi ? Beynimin , ilk defa kalbime onay verdiğini görüyorum . İyi ol , mutlu ol , sen mutlu olunca herkes mutlu bak . Arkadaşlarınız biz seni , senin vereceğin kararlara saygı duymayacaksak zaten kendimizi bu sıfata koymayız merak etme ey dost ! Yaş gelmiş 23 'e genç delikanlıyız lakin hala ekmek kavgası içindeyiz olsun . Dimdik ayaktayız , yıkılmayız birbirimize tutunursak , hangi güç daha üstündür dostluktan? Pozitif düşünceler lazım bize , hayır anlatamıyorum daha çok lazım daha çok . Daha çok yardım etmemiz lazım birbirimize , eğitimli bireyler olmalıyız iyilik , yardımseverlik konusunda . İyi niyetli olmalıyız ki , bizim gibi nesiller yetiştirebilelim. Bazen en kolay kararlar zor verilir. Ben genel olarak kendime ; "değer mi ? " sorusunu soruyorum . Değecekse kabul ediyorum . Önce kendim mutlu olmalıyım ki etrafımı da mutlu edebilmeliyim değil mi ? Açık konuşsak tanıyamamazlık olmaz . Bu döneklikler olmaz aslında . Herkes kalbinden istese arkadaşlığının mutluluğunu , götünden istemese mesela . Ne bileyim , herkes yapmak istediği için destek olsa , çıkar beklemeden yardım etse diyorum. Güzel bir dünya olsa , savaşsız . Sadece bir kere gelebildiğin dünyada insanların yaptıklarını ben de anlamıyorum . Güç insanları çok değiştiriyor , bazılarının da yavşak olmak içinden geliyor. Neyse ne yapıyoruz , kendimizde devrim yapıyoruz . Mutlu oluyoruz , mutlu ediyoruz , mutlu yaşıyoruz ve mutlu nesillerle devam ediyoruz . İyi veya kötü bile olsa kararlarımız bizim yanımızda duran arkadaşlarımıza teşekkür ediyoruz . Durmayanlar zaten arkadaşımız olmaktan vazgeçmişlerdir . Çok ağır da konuştuysam özür dilerim . Kendimi ifade etmek de çok zorlanıyorum bazen , bu da o zamanlardan bir tanesi . Selametle ...