Ne Yaşarsa , Ölür

Her gece yatmadan dua etmek yerine kendimi sorguluyorum , anksiyeteden tutun da şizofreniye kadar her tür psikolojik bokluk var . Ben iyiyim , neyden sonra böyle oldum dediğimde bütün sorunu bir kızın üstüne atmak bana göre değil . Kalkamıyorum . Boşluğa , daha da boşluğa doğru çekiliyorum . Hücrelerim doğru çalışmıyor . İster inanın , ister inanmayın hayatın gerçekliğine aldanışım belli günlerde tam altmış dakika sürüyor . Bunu sağladığım yer ise halı saha maçı . Komik gerçekten . Hissiz olarak yaşanmıyor çünkü , heyecanlandığım tek yer orası . Altmış dakikalık bir mücadelede , kazanan taraf olmak için elimden gelenin en iyisini yapıyorum , takım arkadaşlarımı ben seçemiyorum lakin elimden gelenin en iyisi yapmalıyım bunu biliyorum ve mücadele ediyorum. Orası sanki gerçek hayat gibi , gözümü bir açıyorum . Hop halısahadayım , maç bitiş ziliyle gözümü kapatıyorum . Zaten maça başlarken altmış dakika sonra biteceğini hepimiz biliyorduk ancak herkes skoru merak ediyor. Her şey bir yana skor çok önemli , o skor bizim ne kadar mücadele verdiğimizi gösteriyor çünkü . Kazan ya da kaybet önemli değil benim için , o altmış dakika içinde doğmayı ve ölmeyi hatırlamak önemli . En sevdiğim sözlerden birisi " What lives , dies " yani " Ne yaşarsa , ölür " . Yaşadım ve sanırım ölüyorum . Yavaş yavaş ve en kötüsü de acıdan zevk almaya başlayarak . Selametle