Bak Rapunzel !

Kalbim mi ? yoksa ben mi? kim konuşuyor ben de bilmiyorum... Bütün kaybettiklerimi toplayıp önüme bırakmanı , asla beklemiyorum. Ben her zamanki ben değilim bu gece , gecenin sonunda bir sigara dumanının izinde yürüyorum şu anda . Bak Rapunzel! Tanrım şahidimdir bunları söylediğime... Ben bu hikayede saçlarına tırmanmam. Çünkü, saçının tek teline dahi kıyamam. Öncelikle bunu bilmeni istiyorum senden. Ben tüm kalbimle ve tüm gücümle girerim o şatoya . Benim seni çıkartmak için geleceğim kapıya kadar kim var ise hepsini kaldırırım ortadan . Yani savaşırım , kan dökülür gerekirse ve benim tek korkum kan kokusu üzerimdeyken yine de beni istermisin yanında ? Sarılırmısın bana ? Elini soğuktan korumama peki ? Ben prenslere benzemem . Benim at arabam yok , atım yok . Seni sırtımda taşırım her daim , yer ateş olsa kendimi yakarım da sana ateşin dokunmasına izin vermem . Her soğukta seni ısıtmak için türlü , türlü postlar yaparım sana . Daha başlamadan söylemek istiyorum . Ben bilmem neresinin kralının oğlu falan değilim . İnsanları soylu , soysuz diye ayırmam ne de zenginden çalar sonra çaldığımı fakire veririm . Namusuyla yaşayan yalnızlardan biriyim. Nam salmış birisi değilim şayet var ise ben sadece " kendim oluyorum " diyebilirim sana. Cesaretim , gülüşüm , duruşum , nefes alışım ve hayata bakışım sensindir . Bazı şeyleri sen sağlarsın , bazı şeyleri ben sağlarım . Her şey "biz" olabilmek için. Esir düştüğün odadan seni çıkardığım zaman gidecek bir yerimiz olmadığından , her yere gidebiliriz. İstediğin köyde , kraliyette kalırız . Ben nefes alabildiğim sürece seni rahat yaşatmak için elimden gelenin fazlasını yapacağımdan, emin olabilirsin . Benim için , benim köle olmam ya da çalıştığım iş önemli değil. O , çalıştığım iş seni rahat olmana yetecek düzeyde olacak her daim. Ağlayacağın zaman omzumu kullanabilirsin . Fakat seni ağlatacak her şeyden uzak tutacağımdan bu konudan bahsetmiyorum . Seni hangi prenslerin kandırdığı , kimlerin üzdüğü inan umurumda değil çünkü benimle birlikteyken geçmişini hatırlamayacaksın . Kanatlarım var , seni istemediğin her yağmur damlasından koruyabilecek ve her uçmak istediğinde seni uçurabilecek , tabi ki benimle birlikte. Seni yalnız bırakmayacağım ki . En başta yanımda hediye olmayacak kalbimdeki sonsuz sevgiden başka. Sonra ne istersen . Geçmişim senin bana attığın ilk adımda silinecek ve elimi tuttuğun ilk anda tamamen ortadan kaybolacak. O , anda ben ilk defa sana aşık olacağım. Aldığım yaralarımın bir önemi yok benim için bütün yaralarımı saracağından o kadar eminim ki ve emin ol hiç bir sıyrık almana izin vermeyeceğim . Tüm bunlara rağmen yine de benimle gelmek istersen , senden beni beklemeni istiyorum ve kapıyı açtığım zaman bir gülümseme ... Ve artık tek merak ettiğim; Beni böyle kabul edermisin ?