Yağmur Kedi

Özlüyorum... Sevilmeyi , saçlarımın okşanmasını , elimin tutulmasını , omzumda bir başın yaslanışını , deniz kenarını , gülümsemeyi , sokak hayvanlarını , arnavut kaldırımlarını , alsancak limanını , konaktaki aşıklar basamaklarını , sevgi yolunu , kahveyi , sohbeti , balık ekmeği , rakıyı , birayı ama en önemlisi " özlüyorum " . Bilinmeyen bir tesadüfler silsilesinin tam ortasında kalmış ne yapacağını bilmeyen iki insan hikayesi . Kafalarımız karışık , yaralarımızın kabuklarını hangi malzeme kapatır bilmeden yaşıyoruz ve her kaşındığımızda hepsiyle beraber yeni yaralar açıyoruz kendimize . Artık geçmişten sesler istemiyoruz . Tek ve en büyük derdimizin birbirimize ne hediye alırız düşüncesi olsun istiyoruz . O kadar çok düşünüyoruz ki ikimiz de yaşlanıyoruz düşünmenin gölgesinde . Düşünce seslerini bastırmak için daha çok el ele tutuşmalıyız . Dursak olduğumuz yerde öylece birbirimize baksak . Mutluyuz o anda ve mutlak aşk elimizde ama biz hareket etmeyi seviyoruz , biz hareket ederken sevmeyi seviyoruz . Hep başkalarını mutlu ederek yaşadık , öldük ve tekrar doğduk . Sırf karşımızdaki gülümsemesini kaybetmesin diye . Neden ? Çünkü bıktık. Acılardan , umursanmamaktan , sağa sola koşuşturan insanların arasında korkarak yürümekten , seslerden ve kim el uzattıysa ona dokunduk hatta canımızı ortaya koyduk . Bu felaketkerden sağ kurtulmamız bizi hayata bağladı . Ailesiydi , sevgilisiydi , eşiydi , arkadaşıydı derken teker teker yok olan insanların arasından sağ kurtulduk . Kurtulduk diyorum , çünkü şu anda diğer açılardan bakmak istemiyorum. Bizi yaşadığımız acılar büyüttü ve bu yüzden onları iyi ki yaşadık . Kabul etmeyi öğrendim en önemlisi . Bir şeyi bilmediğimi , istemediğimi , istenmediğimi ve nicelerini kabul etmeyi öğrendim .
Çevremizdekilere baksak çok üzgün insanlar görebiliriz veya gerçekten üzgün olanları lakin hiç birini hak etmedik . Yarın farklı bir gün . Belki koşacağız , belki savaşmaya devam edeceğiz . Unutmamalıyız ki yarın hayallerimiz ve mutluluğumuz için bir taş daha koyamazsak o günü boşa yaşamış olacağız . Her gün kendime ; " bugün kendin için ne yaptın ? " diye soruyorum . Yapmıyorum lakin bir gün kendim için de bir şeyler yapacağım ve o gün yanımda olmanı istiyorum .
Olasılıkları düşünmeden duramıyorum . Birazdan ölebilirim , birazdan mutlu olabilirim , üzülebilirim bu yüzden uzun soluklu planlar yapmak çılgınlık ve işte! kendime deli dememin nedeni tam olarak böyle . Bu tip düşüncelerde sen de bana katılıyorsan deli olmalısın . En çok yeniden tanımadığımız birini tanımak isteriz diye korkuyorum. O zulmetme , elinden her şeyi aldıktan sonra gitmeleri var ya gözlerimi kana bürüyor. Konumuz da bu değil zaten , özlemekten buralara kadar nasıl geldim bilmiyorum. Yağmurdan korkmayan iki kedi gibiyiz işte deliyiz , farklı değiliz ama başka yaşamak istiyoruz , başka şeyler mutlu ediyor bizi . Bu bile çok şey anlatıyor bana ve ne söylesem ne yazsam kifayetsiz . Sessiz ağlamanın yankıları işte hep . Aslında sana " seni seviyorum " demeyi özlediğimi söyleyecektim . Söylemiş sayılıyor muyum ? Neyse dikkat et kendine , özledim işte . Selametle...