13 Sayfalık Hayat

Bugün en sevdiğim şeylerden birisini yaptım , attım kendimi yağmurun altına sonra doğaçlama ağladım tüm olasılıklara . Merak etme anne ben iyiyim. Gözyaşı neden döktüm bilmiyorum. Ağladım hem mutluluktan hem de mutsuzluktan. Yağmur yağdıkça saldım kendimi , sanki kendime gelmişim de eski içimden ağladığım günlerde gibiyim . Kardeşim Umutcan , seni de çok özledim , yukarıdan bir yerlerden bakıp bana küfrediyorsun biliyorum . İyiyim be kardeşim. Dün gece oturdum 13 sayfalık yazı yazdım sonra kitap haline getirdim ve hediye ettim tüm duygularımı . Bütün olasılıklara ağladım. Yarın ne gösterir bilmiyorum ama bu sefer mutluluk getirsin lan . Bir kere de biz gülebilelim anasını satayım . İşleri yoluna koymaya çalıştıkça , aksiliklerim zaten artmaya başladı . Bazen kendinizi arafta bırakabiliyorsunuz . Duyguların hepsini yoğun yaşayabiliyorsunuz . Yaşadıkça kendinize geliyorsunuz . Sanki eski bir mitoloji tanrısıyım da inananların hepsi bir ayinle beni tekrardan diriltiyormuş gibi bir his . Tabiki o , tam gücüne gelince ibne ibne davranıp da Dünyayı kontrol etmek isteyenlerden değilim vesselam. Karşısına geçseydim konuşamazdım , içimden bir ses biliyordu zaten diyor , o bilmese bile herkes biliyordu eminim. İnsanların bakışları ve yaklaşımları hakkında çok süre eğittim kendimi . En güzeli de bugün onunla son günüm olabilir yada daha güzel günlerin başlangıcı olabilir. Unutmayın hayatta her zaman bir destek lazım. İyiliğinizi düşünen insanları koruyup , kollayın . İnsan gibi yaşayın , paranın esiri olmayın . Onun yerine dürüstlüğün esiri olun . Kendinizi düşünün , mutluluğunuzu düşünün . Kıymet bilmeyen insanları hayatınızdan çıkarın , değerinizi anlamayanlara yıllarınızı vermeyin. Eğer okuyan birileri varsa bunları, sana diyorum. Bitirdikten sonra , yap bir kahve , aç bir müzik , otur düşün . Kendini düşün , uzakları değil.
13 sayfalık yazı iki saat sürüyor ve değeri belki de bir ömre bedel. Ben yaşadım. Selametle.