Aynalar Konuşabilir

Gece çöküyorsa üstüme , aynadaki adam bensem sapına kadar . Her şeyi açıkça dile getirme zamanım gelmiş demektir kendime . Açık sözlü ve her şeyi pat diye söylememin anlamı , sustuğum hiç bir şey olmadığı anlamına gelmez . Bu gece her şey banyoda bulunan basit bir aynanın , her zaman gerçek işlevini merak ettiğim o aynanın içinden görünen o gencin anlattıkları yüzünden oldu. Yargılamamın en gerekli olduğu şeyi koydu önüme " ben kimim ? " .  Baksana hayatıma , hep düzgünmüş gibi davranıyorum . Çabalamıyorum düzeltmek için , kabulleniyorum , kurallara uyuyorum . Hayır , asla aklımı kaybetmemeliyim , " iyiyim " aslında iyi olduğum anlamına gelmiyor uzun zamandır . Kaçış yalanları hep , işime gelmeyen soruları yok saymalar da. Korktuğumdan değil , kırıcı olabileceğimden . Her şeyle yüzleşmiyorum uzun zamandır . Eskiden olan takıntılarıma bakıyorum . Belki de aşk oradadır . Bırakamıyorum , saf gibi aynı duygulardayım , en temizinden , en eldeğmemişinden bir sevgi taşıyorum . " Düşünmüş müdür ? " diye biten o kadar soru var ki kafamda . Kendimi ona aitlikten atamıyorum , her yaptığı kötü şeyi , her gün , her saat , her dakika düşündüğüm zamanlarda bile yapamamıştım . Gerçekten seviyorsan olmuyor . Kendimle ilgili her şeyin sorumlusu benim . " unut artık " söylemesi çok kolay , " bıçak gibi " desem değil , "kurşun gibi " desem değil , çok farklı bir şey . Özlüyorum , aynaya her baktığımda orada olan kadının , bu gece göremediğm için özlüyorum . Hep kalbim onu o tabloya soktu . Bugün gerçeği gösterdi , bazen git aldır , bazen git gör , bazen ne olacağına bak . Çözümler hep değişebilirler , zamana bırakmanın en iyisi olacağını söyleyenler , unutabilemeyeceğim ihtimalini düşünebilmişler midir acaba ? Ben hep o fotoğraftaki gibi onun saçlarına saklanmış olacağım kalbinin arkasına . Şu bir diğer fotoğraftaki gibi , korkmadan gülümseyebiliyorduk birbirimize . Bazen kalbimi dinlemek öylesine zor oluyor ki , bütün acılarını hissederken sessiz kalıyorum çünkü . Kalbim durmadan işlevini sürdürüp bir yandan da beni güldürmeye çalışıyor . Ne hale geldik , parçalanmış vaziyette toparlanmayı bekleyen bir yap-boz'a döndüm artık . Birisi şu parçaları birleştirmeye yardım etsin artık . Her gün , hangi parça diye düşünmekten kurtarsın beni , dünyanın en rahat uykusuna yatabileyim . İnan umurumda değil , ne kadar geçtiği üzerinden . İlk defa kimliğim için bir şey yapmak istiyorum , üşenmeden birisi bana kim olduğumu açıklasın. Her gün , " ölsem ne olacak ki ? " demekten bıkım kendime . Her gün gerizekalı aptal insanlarla uğraşmaktan bıktım . Her gün elindeki paranın , arabanın , kandırdığı sevgilisinin elindeki güç olduğunu zanneden insanlar görmekten bıktım . İnsanları yapmaya mecbur bırakan durumlardan bıktım. Ona gelince , o ne kalbim , ne atardamarım . O benim özgürlük biletim , o benim kimliğim. Elimdeki tek gerçek bu ...