Bu Kadar !

Sevmek basit ise şayet lütfen birisi bana burada neler olduğunu açıklayabilir mi ? Herşey için çok erken belki de yada artık çok geç bilemiyorum . Varmıyım ? Yokmuyum? Onun için bilemiyorum . Kararsız kaldığım anlarda kendime sığınacak bir barınaktan fazlası lazım. İhanetin zombileriyle savaşıyorum . Birisinin beynime dur demesi gerekiyor dokunuşlarıyla . İffetini koruduğum yerin tek sahibinin şu yaptıklarına bir bakın . Bunu ben mi sağlıyorum yoksa ? Evet , düşeceğim sanıyorum . Ne kadar mesafe olduğunu kestiremiyorum , gerçekten kontrolümü kayıp mı ediyorum . Aklıma sadece uzak kalana kadar beni kullandı demeyi getirmek dahi istemiyorum . Kullanılmaktan bıktım . Size " Sen benimsin . Ona göre davran " cümlesini söyleme cesaretinde bulunan birisini ve onu çok sevdiğiniz için mutlu olduğunuzu düşünün . İlk kez sahipleniliyorsunuz , mutluluktan aldığınız kuvvet ile uçurumdan uçarak uzaklaşıyorsunuz . Tepeye doğru , daha da tepeye doğru ! Zirveye yakınken size hiç bunları söylememiş , size güvenmeyen , sizinle olan ilişkisini bitirecek birisi ve tokat gibi sorusu . " yüzüğün parmağında mı? " . Belki de bitiş zamanım dediğiniz o kritik nokta . Sinirinin nedeni tabiki de ikinci bir kadın ama şizofrenisel . Öyle bir kadın yok . OLAMAZ ! ve siz zaten herkese onu anlatıyorsunuz. Nasıl olabilir ki ? Onu hayatınız kadınını çoktan yapmışsınız , dağın zirvesinde gün batımını izlerken size sarılan eller o kadına ait . Sevdiğiniz kadına . Ona seni seviyorum demek , sizin için çok zor olsada diyebiliyorsunuz. Hem de alıştınız korkulacak bir şey yok ona " seni seviyorum " diyebiliyorsunuz. Bu uzun zaman sonra ve bir o kadar içten duygularınızla olabiliyor. Bu kadını hayatınızın kadını yapmayın... Benden bu kadar.